Tuesday, April 13, 2010

આંગળી આપો તો પોંચો ઝાલશે,
મારશો ડફણાં તો સીધી હાલશે;

ઓળખી લીધી છે દુનિયાને અમે,
ઝખ્મ દેશે ને પછી પંપાળશે;

જોઇને અહી એકની માઠી દશા,
જો, બીજાઓ ફૂલશે ને ફાલશે;

બેવફાઈ હોય જો અંજામ તો,
કોણ દિલમાં પ્રેમની ઘો ઘાલશે?

કોઈ મારગ ચીન્ધનારું ક્યાં રહ્યું?
બસ, હવે જઈશું કદમ જ્યાં ચાલશે;

સૌ ફરે છે એકલા આ શહેરમાં,
ક્યાં સુધી કોઈ હાથ તારો ઝાલશે?

'પાર્થ' જે સાથે રહયાં'તા બે ઘડી;
ખોટ એની જિંદગીભર સાલશે.

5 comments:

ડૉ.મહેશ રાવલ said...

વાહ...હિમલભાઇ
સરસ ગઝલ બની છે,કોઇ એક શેર અલગ નહીં તારવતાં આખી ગઝલને બિરદાવી રહ્યો છું.
આશા છે મારી ગઝલો પણ આપને અવશ્ય ગમશે,
મારી વેબસાઈટ-www.drmahesh.rawal.us ની મુલાકાતે પધારી પ્રતિભાવ જણાવવા હાર્દિક નિમંત્રણ

GAJANAND RAMTEKAR said...

LOVELY DEAR

GAJANAND RAMTEKAR said...

KADVU SATYA SATHE MOTHI SHIKHAMNA AAPI CHHE MATE REAL CONGRATULATION

ddpathak said...

સરસ!

Ashok Vavadiya said...

ખૂબ સુંદર ગઝલ સર